Head ครูพักลักจำ

ครูพัก…ลักจำ (11/2/58)

ใฝ่ดี : ลุงครับ…ก่อนหน้านี้มีเพื่อนบอกให้ผมซื้อหุ้นตัวนั้นตัวนี้ ส่วนใหญ่เขาบอกว่ามันจะเทิร์นอราวด์ มันกำลังจะดีครั้งที่ 1 และจะดีไปอีกด้วยเหตุผลต่าง ๆ นานา แต่ผมกลับไม่เคยเชื่อพวกเขาเลย

ลุงเพียร : จะบอกว่าเขาวิเคราะห์ผิด หรือ จะบอกว่า เสียดายที่ไม่ได้ซื้อกันแน่

ใฝ่ดี : ไม่ได้ซื้อสิครับ เสียดายอย่างสุดซึ้ง เพราะตอนนี้ราคาวิ่งไปแล้วจริงๆ ถ้าผมลงทุนซื้อป่านนี้น่าจะกำไรประมาณสัก 100-200 เปอร์เซ็นต์เห็นจะได้ครับ คิดแล้วเสียดายไม่หายจริง ๆ

ลุงเพียร : ไม่ต้องเสียดายหรอก หุ้นแบบนี้ยังมีอีกเยอะ ขอให้เอ็งจำหลักการและวิธีการที่จะนำไปสู่การวิเคราะห์ที่มีเหตุมีผลจนตก ผลึกออกมา แล้วเอ็งก็จะเจอหุ้นพวกนี้ได้ในอนาคต และเมื่อถึงวันนั้นเอ็งก็จะรวย เพราะการรวยไม่มีความจำเป็นต้องเร่งรัดชีวิตให้รวยเร็ว เพราะความรวยมีเวลาของมัน

ใฝ่ดี : ความรวยจะมาพร้อมกับความรู้ที่มีใช่หรือเปล่าครับ

ลุงเพียร : จะว่าอย่างงั้นก็ถูก แต่ก็ถูกครึ่งหนึ่ง เพราะเอ็งเคยได้ยินสุภาษิตไทยคำนี้รึเปล่าล่ะ “ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด” ความรู้ไม่ได้ทำให้คนกลายเป็นคนรวย แต่ความเข้าใจที่คนคนนั้นเอามาปฏิบัติต่างหากที่ทำให้คนกลายเป็นคนรวยได้ จึงต้องถามกลับไปว่า ถ้าเอ็งกล้าลงมือปฏิบัติ โดยเอาความรู้ความสามารถที่เรียนจากในห้องเรียนก็ดี เรียนจากนอกห้องเรียนก็ดี หรือสิ่งต่าง ๆ ที่ลุงเคยสอนเอ็ง มาเอาใช้งาน แล้วหลังจากที่ได้ใช้แล้ว เอ็งจะเกิดความเข้าใจมากขึ้นเรื่อย ๆ และความเข้าใจที่มากขึ้นเรื่อย ๆ นี่แหละ จะทำให้เอ็งเป็นคนที่เล่นหุ้นเก่ง

ใฝ่ดี : ผมก็ควรต้องลองผิดลองถูกกับความรู้ใช่หรือเปล่าครับ

ลุงเพียร : มันก็คงจะต้องเป็นอย่างนั้นแหละ ประสบการณ์ไม่มีทางหาซื้อได้จากไหน การลองผิดลองถูกกับความรู้ที่เรามี มันอาจจะทำให้เราเจ๊ง หรือว่า กำไรก็เป็นไปได้ แต่ลุงว่า ช่วงแรก ๆ นี้น่าจะเจ๊งมากกว่ากำไร

ใฝ่ดี : อ้าว…ลุง..ทำไมเป็นแบบนั้นละครับ อย่างนี้ผมก็ต้องหมดตัวก่อนที่จะรู้สิน่ะครับ

ลุงเพียร : ก็อาจจะอย่างนั้น เหตุเป็นเพราะอะไรรู้รึเปล่า มันเป็นเพราะว่า เอ็งแพ้ใจตัวเองยังไงล่ะ คนเล่นหุ้นที่เริ่มเล่นทุกคนจะแพ้ใจตัวเอง สาเหตุเป็นเพราะอาการยึดมั่นถือมั่น เชื่อในความคิดตนเองจะเกิดขึ้น ณ ขณะที่เล่นหุ้น จึงเกิดการทะเลาะกันของคน สองคนในตัว หรืออาจจะเที่ยวทะเลาะกับคนอื่น ๆ ที่มีความเห็นไม่ตรงกับตน สิ่งเหล่านี้เรียกได้ว่าเป็นอาการแพ้ใจตัวเอง สุดท้ายก็ใช้ความรู้ไปได้ไม่สุด ทำให้เกิดความผิดพลาด เข้าทำนองว่า ไม่เข้าใจ 100% เพราะความคิดขัดขวาง ทำให้ไม่ประสบผลสำเร็จในการเล่นหุ้นยังไงล่ะ

ใฝ่ดี : เพราะความผิดพลาดต่อการตัดสินใจ เพราะความคิด เพราะใช้สมองก่อน จึงค่อย ๆ เกิดความเข้าใจ และเมื่อเกิดความเข้าใจ การเล่นหุ้นจึงถูกใช้ความรู้สึกหรือจินตนาการมาเล่น ใช่มั้ยครับ เหมือนที่ลุงเคยสอนผมบ่อย ๆ

ลุงเพียร : ถูกต้อง..เอ็งต้องใช้จินตนาการ ใช้ความรู้สึกเล่นหุ้น และก่อนที่ความรู้สึกจะเกิด เอ็งต้องใช้ความคิด แล้วดูผลจากความคิด ว่ามันจะทำให้เอ็งผิดพลาดตรงไหนบ้าง เมื่อผิดพลาดบ่อย ๆ เอ็งจึงจะเกิดความเข้าใจ และความเข้าใจนี่แหละเป็นที่มาของความรู้สึก และความรู้สึกจะพาไปสู่ความสำเร็จ ขอให้จงจำประเด็นนี้ไว้ให้ดีดี