Head ชั่วโมงเรียนหุ้น

ศิลปะกับครู 2 คน

ชั่วโมงเรียนหุ้นเมื่อวันศุกร์ที่ 5/12/57 นึกเคลิ้มใจเขียนเรื่องศิลปะที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จ ว่าเป็นเรื่องของจิตใจโดยแท้ คนจะเกิดมีศิลปะขึ้นมาได้ก็ต่อเมื่อจิตได้รับการฝึก (ฝึกสติ)

วันนี้จะไม่ขอเขียนซ้ำ แต่อยากให้นักเรียนได้ กลับไปทบทวนเรื่องที่ผมเขียนไป และอยากให้นักเรียนอ่านซ้ำๆ หลายๆ รอบ โดยอ่านแบบใจเย็นๆ ถ้ารู้สึกอินถึงขนาดว่า บอกไม่ถูก แสดงว่าจิตของนักเรียนถูกสะกิดแล้ว และถือเป็นจุดเริ่มต้นของความสำเร็จ ที่ศิลปะจะเข้าไปกำกับศาสตร์

หลังจากศิลปะเกิดขึ้น เพราะหนอนได้เปลี่ยนเป็นผีเสื้อแล้ว นักเรียนจะอ่านใจคนออก อย่างคนที่ชอบออกสื่อให้สัมภาษณ์ว่า ตัวเองเป็นกูรู เป็นคนที่เก่งเรื่องหุ้น ประสบความสำเร็จแบบเหนือชั้นกว่าใครๆ ชอบโชว์ภาพ ชอบโอ้อวด ชอบให้สัมภาษณ์ นักเรียนจะเกิดอาการร้องยี้ขึ้นมาในใจทันที สาเหตุเป็นเพราะนักเรียนรู้ดีว่า ที่เขาต้องทำแบบนี้ เพราะมันเป็นเรื่องของอาชีพที่ต้องหากินไปกับความมีชื่อเสียง เพราะถ้าหากไม่มีชื่อเสียง ก็หากินไม่ได้มาก นักเรียนจึงเลิกพึ่งพา ครั้นจะไปพึ่งพาคนอื่นๆ อีก ก็ล้วนแต่มีเรื่องแอบแฝงทั้งสิ้น ไม่เว้นแม้แต่แฟนเพจโรงเรียนสอนเล่นหุ้นแห่งนี้ ก็เห็นมันขายหนังสือ ขายหลักสูตรอบรม สุดท้ายแล้วพึ่งใครไม่ได้จริงๆ เพราะเมื่อพึ่ง ก็จะจบลงที่การถูกปล้น

ทุกกิจกรรมที่นักเรียนเข้าไปร่วม จึงมีเบื้องหน้าและเบื้องหลังเสมอ หาได้มีเจตนาที่ตรงไปตรงมา ที่จะเป็นการให้แบบ 100% โดยไม่หวังผลตอบแทน ก็ไม่มีเลย

นักเรียนเห็นมั้ยว่า ศิลปะได้เปลี่ยนสถานะทางความคิดที่ใช้สมอง ให้หันมาใช้ความเข้าใจที่ใช้จิตแทน ที่ผมเปรียบให้นักเรียนเห็นภาพชัดเจนว่า เมื่อศิลปะเกิด เพราะสติถูกฝึก จิตใต้สำนึกก็ออกมาทำงานได้ จิตจะออกมาในบทบาทของจ๊อกกี้ (คนขี่ม้า) ตรงปรี่เข้าไปควบคุมสมอง (ขี่ม้า) และใช้สมองเป็นเครื่องมือทันที พาให้นักเรียนรู้ทุกเรื่องว่า อะไรเป็นอะไร นักเรียนจึงอ่านคนออก รู้ทันเกมคน เกมครู เกมเจ้ามือ ว่าพฤติกรรมที่แสดงออกมา มีอะไรเป็นความต้องการส่วนลึก นักเรียนจึงไม่ตกเป็นเหยื่อ ไม่ตกเป็นควายที่ถูกสนตะพายโดยไม่รู้ตัว ทำให้นักเรียนเกิดความเบื่อหน่ายกับคนไปซะทั้งหมด อยากจะหาครูตัวจริง ที่ไม่มีผลประโยชน์อื่นใดแอบแฝงให้มาสอนเราแบบจริงใจและจริงจัง

สุดท้ายนักเรียนก็เจอจนได้

ครูตัวจริงที่มี 2 คน เป็นครูแบบเดียวกับที่ไอน์สไตน์เจอ

มาถึงตรงนี้นักเรียนร้องอ๋อหรือยัง ถ้านักเรียนอ่านเรื่องที่ผมเขียนมาโดยตลอด นักเรียนก็จะรู้คำตอบเรื่องครู 2 คนแล้ว

ครูคนที่ 1 คือ ตำรา

ครูคนที่ 2 คือ ตัวเราเอง

ครูแบบผม ครูแบบที่โฆษณาตัวเอง ครูแบบที่เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ครูแบบที่จนแต่อ้างว่าตัวเองรวย ครูแบบเด็กเมื่อวานซืน ครูแบบร่วมด้วยช่วยกันลากให้ดัง ล้วนไม่ใช่ครูที่แท้จริงของนักเรียน

แต่แม้นว่า ทั้งหมดจะมีเบื้องหลังแอบแฝงเอาไว้ แต่สำหรับผม ผมก็บอกกับตัวเองเสมอว่า ฉิบหายแล้วอาทิตย์หน้าจะสอนนักเรียนเรื่องอะไรดี

ความเลวของผม จึงไม่ใช่เลวที่ 100% ยังอยู่ในเกณฑ์ที่โลกยังให้อภัยผมได้อยู่

ใช่ ใช่ ใช่ เพราะผมให้มากกว่ารับ เสียงในใจร้องตะโกนแหกปากออกมา เพื่อจะให้นักเรียนทุกคนได้ยิน แล้วพร้อมใจกันให้อภัยผม อนุญาตให้ผมสอนเหล่าหนอนในโรงเรียนแห่งนี้ต่อไป จนกว่าพวกเขาจะกลายไปเป็นผีเสื้อ ซึ่งวันนั้นพวกผีเสื้อไม่ต้องมีครูแบบผมแล้ว

พวกเขาจะเหลือแค่ ตำรากับตัวเอง เป็นครู 2 คนของพวกเขาต่อไป และพวกเขาก็พานพบความจริงว่า แฟนเพจโรงเรียนสอนเล่นหุ้นได้กลายเป็นตำรา (ครู) สอนพวกเขาต่อไป จนถึงวันที่พวกเขากลายเป็นคนรวย ซึ่งไม่น่าจะเกิน 7 ปีนับจากนี้