ควาจริงไม่ลับ

ไม่มีเงิน ก็ลงทุนได้ บทที่ 11 วันเจรจา (หนังสือ เฉพาะคนอยากทำธุรกิจ เล่ม 1)

ครบ 30 วันแล้ว และวันเจรจาก็มาถึง เฮียเรียกผมเข้าไปคุยถามผมว่า ตกลงว่าอย่างไร จะรับหรือไม่รับข้อเสนอของเฮียที่จะยกโรงงานให้ดูแล

ผมตอบกลับไปด้วยความมั่นใจว่า ผมตกลงครับ

นาทีนั้นผมมีความมั่นใจเต็มที่ สาเหตุหนึ่งอาจเป็นเพราะตลอด 30 วันมานี่ ผมใช้เวลา 24 ชั่วโมงในแต่ละวันได้อย่างคุ้มค่า ผมค้นคว้าตำรากฎหมายพร้อมๆ กับจินตนาการภาพของตัวเองคอยจัดการโรงงานแทนเฮีย จัดการคนกว่า 300 ชีวิตให้ทำงานกันอย่างดีและมีความสุข ผมใช้เวลาจนเผลอลืมไปว่ามีตัวผมอยู่บนโลกใบนี้ ผมเริ่มรู้สึกได้ถึงคำสอนของเฮียที่บอกให้ผมคิดอะไรโดยปราศจากตัวคนผู้คิด มันทำให้ผมเกิดพลัง เกิดความมั่นใจ ว่าผมต้องทำมันสำเร็จ

ข้อเสนอการถือหุ้น 25.4% โดยเอาแรงงานและสิ่งอื่นๆ รวมทั้งเงินสดหนึ่งแสนบาทแลกหุ้น เป็นอะไรที่เฮียตกลงรับเงื่อนไขทุกข้อ

แต่มีข้อหนึ่งที่เฮียบอกว่า ให้ผมร่วมรับผิดชอบกับหนี้สินของบริษัทอย่างไม่จำกัดจำนวน

ผมก็ถามเฮียไปว่า หมายถึงอะไร

เฮียตอบว่า เมื่อผมเข้ามาเป็นกรรมการของบริษัทแล้ว ให้ผมรับผิดชอบร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับบริษัท อย่างถ้าผมบริหารจัดการบริษัททำให้เกิดหนี้เสียมากมาย จนบริษัทไม่มีเงิน และเจ้าหนี้การค้า หรือธนาคารฟ้องร้อง ให้ผมร่วมรับผิดชอบในหนี้สินของบริษัทด้วย ถ้าพูดง่ายๆ ก็คือ เมื่อบริษัทเป็นหนี้ ผมต้องรับผิดชอบด้วยตามมาตรา 1101

มาตรา 1101 บุคคลซึ่งเป็นกรรมการของบริษัทจำกัดจะรับผิดชอบโดยไม่จำกัดก็ได้ ถ้ากรณีเป็นเช่นนั้นไซร้ ท่านว่าต้องจดแถลงความรับผิดเช่นนั้นลงไว้ในหนังสือบริคณห์สนธิด้วย

ชื่อของผมจะปรากฏในหนังสือบริคณห์สนธิ

ผมตอบตกลงไปในทันที โดยไม่คิดกลัวอะไร เพราะการหมดเนื้อหมดตัวน่ากลัวน้อยกว่าการไม่ได้ทำความฝันให้เป็นจริง

เฮียฟังคำตอบผม แล้วพยักหน้า พร้อมพูดขึ้นว่า ต่อแต่นี้ไป รวยไม่รวยอยู่ที่คุณแล้ว

ผมกล่าวคำขอบคุณเฮีย ในขณะที่น้ำตาก็ไหลออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว ผมพยายามข่มความรู้สึกตื้นตันใจไม่ให้น้ำตาไหล แต่พยายามอย่างไร ก็ดูจะไม่เป็นผล จนในที่สุด ผมก็ร้องไห้ออกมาอย่างสะอึกสะอื้น

เฮียเมื่อเห็นผมร้องไห้ ก็ตัดบทพูดไล่ผมว่า

“ไป… ไปทำงานต่อ”

ผมยกมือขึ้นปาดน้ำตา แล้วเดินออกจากห้องของเฮีย มองนาฬิกาว่าเมื่อไรจะถึง 5 โมงเย็น ผมจะรีบขึ้นรถเมล์กลับบ้านไปหาแม่ จะเล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟัง ให้แม่ได้ดีใจไปกับผมด้วย หลังจากนั้นผมจะพาแม่ออกไปกินข้าวหน้าปากซอย พูดคุยกับแม่อย่างมีความสุขที่สุดในรอบหลายปี ผมจะพูดคุยกับแม่ถึงเรื่องแปลกๆ ที่แม่สอนผมมาเสมอในตอนเด็ก ว่าเรื่องแปลกๆ จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของผมได้ ผมจะบอกแม่ว่า มันเป็นจริงขึ้นมาแล้ว

3

วันเจรจา