ควาจริงไม่ลับ

ไม่มีเงิน ก็ลงทุนได้ บทที่ 15 งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา (หนังสือ เฉพาะคนอยากทำธุรกิจ เล่ม 1)

เมื่อวานผมถูกหามเข้าโรงพยาบาล ด้วยมีอาการแน่นหน้าอก หายใจไม่ออก และเจ็บปวดที่ท้องอย่างรุนแรง หมอฉีดมอร์ฟีนลดอาการปวดให้ผม ให้น้ำเกลือผ่านแขนที่มีแต่หนังหุ้มกระดูก ร่างกายผมในตอนนี้ ผ่ายผอมจนดูไม่ต่างอะไรกับซากศพ ไม่มีแรงแม้แต่จะพูดอะไรกับใคร ในใจได้แต่ท่องพุทโธ พุทโธๆๆ ผมไม่อยากคิดว่ามีตัวผมอยู่บนโลกใบนี้ที่จะต้องตาย แต่มันก็อดคิดไม่ได้

แม่ตายจากผมไปเมื่อก่อนอาการมะเร็งของผมจะกำเริบ แม่จากไปในวันอาทิตย์สัปดาห์สุดท้ายของเดือนพฤศจิกายน… 4 ปีผ่านไปแล้ว ในวันนั้นผมกุมมือแม่เอาไว้แน่น ร้องไห้ออกมาตลอดเวลา ผมบอกแม่ว่า อย่าลืมมารับผมไปอยู่ด้วย เมื่อถึงวันนั้น เราสองคนจะได้อยู่ด้วยกัน

แม่มีอาการอ่อนเพลีย และกินข้าวไม่ได้ในปีสุดท้ายก่อนตาย ผมพาแม่ไปหาหมอ หมอบอกว่าแม่ไม่เป็นไร แต่แม่บอกกับผมว่า เวลาของแม่มาถึงแล้ว แม่บอกว่า คนทุกคนจะรู้วันตายของตัวเองเมื่อถึงเวลา ขอให้ผมทำหน้าที่ในชีวิต และในหน้าที่การงานให้ดีที่สุด เพื่อตัวผมเองจะได้ภูมิใจ แม่ว่าความภูมิใจจะทำให้คนเจริญก้าวหน้าได้ คนถ้าปราศจากความภูมิใจเมื่อไร ก็ไม่ต่างอะไรกับหมาที่มีอาการเสียหมา หางตก หูตก วิ่งสะเปะสะปะอย่างไร้ทิศทาง สุดท้ายก็โดนรถชนตาย

มันเป็นเช้าวันอาทิตย์ที่ลมหายใจของแม่อ่อนลง ผมประคองกอดแม่เอาไว้ เล่าเรื่องที่แม่เคยสอนผมในวัยเด็กจนกระทั่งโตเป็นผู้ใหญ่ ผมบอกแม่ว่า เรื่องแปลกคือเปลือกของความร่ำรวย โดยทุกคนขอจงสนใจกับเรื่องแปลกในชีวิตให้มากเข้าไว้ เรื่องแปลกสามารถเปลี่ยนชีวิตเราได้ ผมต้องอยู่กับเรื่องแปลกๆ ผมพูดไปก็ร้องไห้ไป ถ้าผมไม่ได้คำสอนของแม่ที่สอนให้สนใจเรื่อง และเหตุการณ์แปลกๆ ผมคงไม่ได้พบเฮีย ซึ่งเป็นคนแปลก เฮียมีบุญคุณกับผมมากเหลือเกิน มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อ ที่ผมจะมาเป็นเจ้าของโรงงานร่วมกับเฮีย ไต่เต้าตัวเองจากคนจนๆ มีเงินเก็บแค่แสนห้าเมื่อตอนอายุ 30 ปี มาเป็นคนมีเงินมีทอง และใช้อย่างไรก็ไม่หมดในชาตินี้

มาวันนี้ถ้ามีใครถามผมว่า เคล็ดลับของความสำเร็จคืออะไร ผมจะตอบไปว่า กระโดดเข้าไปในเหตุการณ์แปลกๆ แล้วคุณจะประสบความสำเร็จ เคล็ดลับง่ายๆ นี้ได้เปลี่ยนชีวิตของใครต่อใครมามากมายนับไม่ถ้วน มันเป็นเรื่องธรรมดามากที่คนคนหนึ่งจะค้นเจอตัวเองผ่านเหตุการณ์แปลกๆ เพราะในเหตุการณ์แปลกมีเรื่องยุ่งๆ ให้คนต้องค้นหาคำตอบ ทำให้เกิดการพัฒนาสติปัญญาอยู่ตลอดเวลา ในเหตุการณ์แปลกยังมีเรื่องที่คนต้องทำงานอย่างหนักจนลืมภาวะการมีตัวตน ไม่ได้นึกถึงการมีเรา พาให้พบเจอความว่างที่ซึ่งจิตซ่อนตัวอยู่ เมื่อคนเจอความว่างบ่อยๆ เข้า คนจะเกิดปัญญารู้เห็นทุกสิ่งตามความเป็นจริง ภาวะของการบรรลุธรรมสามารถเกิดขึ้นได้

พิชัยมาเยี่ยมผมเมื่อเช้านี้ แล้วเพิ่งกลับไปเมื่อตอนเที่ยง พิชัยบอกผมว่า โรงงานดำเนินการได้เรียบร้อยดี ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ทุกคนในโรงงานห่วงใยผม ทุกคนฝากอวยพรขอให้ผมหายเร็วๆ ยังไงทุกคนก็เชื่อว่าผมจะต้องหาย

ผมฟังพิชัยแล้วก็ยิ้ม บอกพิชัยว่า ผมรู้ดีว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น ผมไม่กลัวมันแล้วล่ะ เพราะเมื่อคืนแม่มาเข้าฝันบอกว่า ความตายก็เป็นเหตุการณ์แปลกๆ อย่างหนึ่งนะลูก เมื่อลูกเจอเหตุการณ์แปลกๆ ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ลูกต้องทำอย่างไร  ผมตอบแม่ไปในความฝันว่า กระโดดเข้าไปซิแม่ แม่ไม่ตอบอะไร ได้แต่นิ่งเงียบอยู่อย่างนั้น แต่สีหน้าของแม่ดูสงบเหลือเกิน

ก่อนพิชัยจะกลับ ผมบอกพิชัยว่า อย่าลืมทำงานที่โรงงานให้ดีเยี่ยมทุกวัน ถ้าหากพรุ่งนี้ผมตาย ขอให้พิชัยถือจดหมายฉบับนี้เดินทางไปที่อุ้มผาง เอาไปให้เฮีย แล้วเฮียจะจัดการเรื่องทั้งหมดต่อไป

พิชัยรับปาก ผมสังเกตเห็นนัยน์ตาของพิชัยมีน้ำตาคลอทั้งสองข้าง แม้ว่าพิชัยจะพยายามฝืนไม่ให้มันเอ่อล้นออกมา มันก็ไหลออกมาจนได้

ผมได้แต่บอกพิชัยว่า “กลับไปทำงาน”

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา