ควาจริงไม่ลับ

เตรียมตัวที่จะเป็นคนรวย บทที่ 16 เลิกบ้าประเพณี (หนังสือ เฉพาะคนอยากทำธุรกิจ เล่ม 1)

เมื่อวานผมได้รับการ์ดแต่งงานจากเพื่อนเก่าในรั้วมหาวิทยาลัย เชิญผมให้ไปร่วมแสดงความยินดีด้วย ทั้งๆ ที่ผมก็ไม่ได้สนิทสนมอะไรกับมันมาก ผมมานั่งคิดทบทวนว่า ผมจะไปดีหรือจะไม่ไปดี พลันไม่ถึงเสี้ยววินาที ผมก็ได้คำตอบว่า ผมจะไม่ไป แต่ถ้าเป็นอดีต ผมจะตกลงใจไป เพราะผมมีความรู้สึกว่า การเข้าสังคมเป็นเรื่องจำเป็นอย่างหนึ่งในชีวิตของคนเรา คนเราต้องสร้างสายใยผูกโยงกันเอาไว้ เพื่อวันหนึ่งข้างหน้าจะได้มีโอกาสพึ่งพาอาศัยกัน ชีวิตจะได้ดำเนินไปอย่างไม่สะดุด

การตัดสินใจไม่ไปร่วมงานแต่งงาน เนื่องด้วยผมมีความเข้าใจใหม่ที่อาจจะไม่เหมือนชาวบ้าน ตรงที่คนสองคนหากตกลงใจที่จะอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันไปจนวันสุดท้ายของชีวิต ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องจัดงานเลี้ยงอย่างใหญ่โต เชิญแขกเหรื่อมากมายให้เข้ามาเป็นสักขีพยาน ด้วยเหตุผลเพียงแค่มันเป็นจารีตประเพณี ผมกลับเข้าใจใหม่ว่า ลำพังชีวิตของตัวเองที่จะประคับประคอง ไม่ให้ขัดแย้งกับตัวเอง ก็เป็นเรื่องที่ลำบากแสนสาหัสอยู่แล้ว หากจะต้องเพิ่มคนอีกหนึ่งคน ที่แตกต่างกันทางความคิดและประสบการณ์ ผมถือว่าเป็นความท้าทายที่คนสองคนต้องเผชิญ เปรียบได้กับการแข่งขันที่ไม่มีใครฉลองชัย ตราบใดที่ยังไม่รู้ว่า จะเป็นผู้ชนะหรือเปล่า

วานซืนก็เช่นกัน พนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามาที่ห้องทำงานผม เธอยื่นซองแล้วบอกว่า พ่อเธอเสียชีวิต ต้องการให้ผมไปเป็นเกียรติงานเลี้ยงโต๊ะจีนก่อนเคลื่อนศพไปฝังที่สุสาน ผมตอบกลับไปทันทีว่า ผมไม่ไป ผมเลิกไปงานพิธีรีตองอย่างนี้หลายปีแล้ว พร้อมกับยื่นซองคืนเธอไป แต่ถ้าเป็นอดีต ผมจะฝืนใจไป ทั้งๆ ที่ไม่เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งกับการเลี้ยงโต๊ะจีนในงานศพ  ที่ไม่เห็นด้วย เพราะงานศพเป็นเรื่องที่ครอบครัวคนตายจะต้องระลึกนึกถึงคุณงามความดีของคนตาย ไม่ใช่จะมาเสียเวลากับคนอย่างผม ที่ไม่เคยรู้จักกับคนตาย เธอต้องการได้ซองช่วยงานในลักษณะค้ากำไรอย่างนั้นเหรอ

การดำเนินชีวิตด้วยความเข้าใจ ทำให้ผมมีความเป็นอิสระ มากขึ้น ผมรู้สึกว่าสมองของผมปลอดโปร่งโล่ง ไม่ยึดติดกับกฎเกณฑ์ใดๆ ไม่วิตกกังวลกับความคิดของคน มีเวลามากขึ้น ทำงานได้มากขึ้น สงบมากขึ้น ช่วยเหลือผู้อื่นที่น่าสงสารได้มากขึ้น

การหันหลังให้กับจารีตประเพณี ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินไปสู่หนทางอันประเสริฐ หรือมรรคมีองค์แปด ที่เป็นเหตุแห่งความสำเร็จของทุกชีวิต

บท16 เลิกบ้าประเพณี