Head ครูพักลักจำ

อิทธิบาท 4

ลุงเพียร : ใฝ่ดี..เอ็งยังจำที่มาของชื่อของลุงได้หรือเปล่า

ใฝ่ดี : จำได้ซิครับลุง  ชื่อเรามาจากคำสอนของพระพุทธเจ้าเหมือนกัน

ลุงเพียร : ใช่แล้วละ คำสอนของพระพุทธเจ้า คำสอนของแม่ของลุงที่ลุงจำได้ ไม่มีวันลืม คำสอนที่ทำให้ใครหลายๆ คนประสบความสำเร็จมาแล้วนับไม่ถ้วน ว่าแต่จำได้จริงหรือเปล่า

ใฝ่ดี :  ชื่อของลุงก็มาจากคำว่า …จิตตะ นามสกุล .วิริยะ..ชื่อเล่นชื่อ เพียร

ส่วนชื่อของผมก็มาจากคำว่า ชื่อ วิมังสา นามสกุล  ฉันทะ ชื่อเล่นชื่อ ใฝ่ดี ครับ

ลุงเพียร : ก่อนลุงจะไม่อยู่ที่นี่อีกแล้ว ลุงอยากจะขอให้เอ็งจงจำคำนี้ไว้และนำไปปฎิบัติตาม แล้วชีวิตจะดีขึ้นมากจริงๆ

ใฝ่ดี : แน่นอนครับลุง ผมจะจำคำสอนของลุงไว้ครับ

ลุงเพียร : แม่ลุงสอนลุงเสมอว่า เกิดเป็นคนต้องมีอิทธิบาท 4 อัน

  1. ฉันทะ ความรักใคร่ในสิ่งนั้น ความพอใจ รักในสิ่งที่ตนมีสิ่งที่ตนทำ พอใจในฐานะหน้าที่
  2. วิริยะ ความพากเพียร ใฝ่รู้ในสิ่งนั้น การกระทำที่ติดต่อกัน ไม่ขาดตอน เป็นระยะยาว จนประสบความสำเร็จ คำนี้มีความหมายของ ความกล้าหาญเจืออยู่ด้วยส่วนหนึ่ง
  3. จิตตะ หมายถึง การเอาใจใส่ฝักใฝ่ในสิ่งนั้น การรับผิดชอบในหน้าที่ ไม่ทอดทิ้งสิ่งนั้นไปจากความรู้สึกของตัว ทำสิ่งซึ่งเป็นวัตถุประสงค์นั้นให้เด่นชัด อยู่ในใจเสมอ คำนี้รวมความหมายของคำว่า สมาธิ อยู่ด้วยอย่างเต็มที่
  4. วิมังสา หมายถึง การพินิจวิเคราะห์และทำความเข้าใจความสอดส่องในเหตุและผล แห่งความสำเร็จเกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ ให้ลึกซึ่งยิ่งๆ ขึ้นไปตลอดเวลา คำนี้ รวมความหมายของคำว่าปัญญา ไว้อย่างเต็มที่

ใฝ่ดี : ขอบพระคุณลุงมากๆ ครับที่สอนผมมาตลอดทั้งเรื่องการลงทุนและการใช้ชีวิต ขอบคุณลุงจริงๆ ครับ

ลุงเพียร :  ลุงเลือกคนไม่ผิดจริงๆ  เลือกที่จะสอนเด็กดีอย่างเอ็ง  จำไว้น่ะเด็กชายใฝ่ดี เหมือนที่เธอมาอยู่ที่โรงเรียนสอนเล่นหุ้นแห่งนี้ที่มีอาจารย์ผู้ที่มีความรู้และมากประสบการณ์มาสอน นำเอาความรู้มาให้ แต่ถ้าหากว่าเรานั้นขาดคุณสมบัติทั้งสี่ข้อนี้ไป มันคงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะเข้ามาอยู่ในโรงเรียนแห่งนี้ เพราะคนที่ขาดอิทธิบาทสี่ ไม่มีทางที่จะประสบความสำเร็จได้ ต้องตั้งใจเรียน ศึกษาค้นคว้าเป็นประจำ ทำทุกวันทำมันจนชิน หรือเรียกว่าเป็นชีวิตประจำวันของเราเลยก็ได้ วันนี้ลุงมีข้อความอีกข้อความหนึ่งที่อยากจะให้เก็บไว้และอ่านมันทุกวัน อ่านทุกวันดีทุกวัน อะลุงให้

108680

 

ใฝ่ดี :  ขอบคุณมากครับลุง แต่เอ๊ะ เมื่อกี้ลุงบอกว่าลุงจะไม่อยู่ที่นี่แล้ว  ลุงจะไปไหนเหรอครับ

ลุงเพียร : เอาเป็นว่าเมื่อถึงเวลานั้น ลุงจะไปบอกใฝ่ดีด้วยตัวเองเลยละกันนะ  ตอนนี้ไปเรียนได้แล้ว

ใฝ่ดี : อะไรของลุง บอกเลยไม่ได้เหรอครับ ต้องมีให้ลุ้นกันอีก

ลุงเพียร : ไม่ได้…ไป ไป ไปเรียนได้แล้ว