รูปเพลง

อัลบั้มเพลงสติผจญทะเลใจ “ไกลแต่ใกล้”

ช่องทางรับฟังสำรอง (กรุณากด Play เพื่อเล่น)

      1.ไกลแต่ใกล้

ไกลแต่ใกล้

ทีมงานขอให้ผมเขียนเล่าที่มาของบทเพลงที่ผมแต่งเอาไว้ แล้วนำมาทำเป็นเพลงที่มีดนตรีประกอบ ว่ามีความเป็นมาเป็นอย่างไร ทำไมผมจึงทำเพลง

เพลงเกิดขึ้นเมื่อปี 2541 – 2542 ตอนเกิดวิกฤตเศรษฐกิจลอยตัวค่าเงินบาท หรือที่ทุกคนคุ้นเคยกันดีกับคำพูดที่พูดว่า วิกฤตต้มยำกุ้ง

วิกฤตในครั้งนั้นผมก็ไม่พลาด หากเปรียบเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิถล่มภาคใต้ฝั่งอันดามันของเรา ผมก็เป็นหนึ่งในกลุ่มคนจำนวนมากที่วิ่งหนีคลื่นยักษ์

ที่ผมเอาเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิมาเปรียบเทียบ ผมต้องการให้ท่านเห็นภาพการวิ่งหนีเอาตัวรอดแบบไม่คิดชีวิต เพราะถ้าหนีไม่รอดก็ตาย

 

ในปี 2540 – 2541 ผมก็วิ่งหนีการตายที่เกิดจากวิกฤตเศรษฐกิจแบบไม่คิดชีวิต มันเป็นอะไรที่โหดร้ายมาก มีการฆ่าตัวตาย มีการอดอยาก มีการดิ้นต่อสู้เพื่อจะให้รอด มีการล้มละลายของคนดังจำนวนมาก มีการพูดถึงเศรษฐกิจที่พอเพียงที่เงินมีค่าน้อยกว่าความสุข ที่จริงๆ แล้วไม่ต้องใช้เงินซื้อ

 

ทุกหย่อมหญ้ามีแต่ความน่าสงสาร มองไปทางไหนเห็นแต่ความพังทลายของอาชีพ คนจำนวนมากมายมหาศาลถูกให้ออกจากงาน พวกเขาต้องสลัดทิ้งซึ่งความอาย ออกมาสู่ถนนสายธุรกิจ หากินเลี้ยงชีพไปวันๆ แบบไม่ได้คิดถึงอนาคต ว่าอนาคตนับจากนี้จะเป็นเช่นไร ขอแค่ให้มีข้าวกิน เลี้ยงดูครอบครัว ให้แม่ได้กิน ให้เมียไม่ลำบากจนเกินไป และลูกได้เรียนเท่านั้นเป็นพอ

 

กิจการเปิดท้ายขายของเก่าที่มีเอาไว้เกินความจำเป็นเกิดขึ้นแบบกระจายทั่วทุกจุดในกรุงเทพฯ และทุกจังหวัด รวมไปถึงกิจการรถเข็นขายบะหมี่เกี๊ยว ขายกาแฟ ขายอาหารตามสั่งแบบรับออเดอร์ตามสำนักงาน แล้วทำข้าวกล่องส่ง

 

ภาพของคนที่ต่อสู้ดิ้นรนเพื่อจะผ่านกับวิกฤตที่เลวร้ายแบบถ้าไม่สู้ ไม่มีจะกิน เป็นภาพที่ผมเห็นทีไร ถึงขนาดน้ำตาคลอ พวกเขาเปียกปอนเหมือนลูกหมาที่ตกน้ำ ท่ามกลางสายฝนที่เทตกลงมาแบบบ้าคลั่ง ข้าวของที่พวกเขาเตรียมไว้ขาย ไม่สามารถจะขายได้ พวกเขานั่งเหม่อ นัยน์ตาเศร้า ยามผมมองพวกเขาทีไร ผมอดร้องไห้ออกมาไม่ได้ พวกเขาไม่ได้ขายของ แล้วเย็นนี้พวกเขาจะเอาอะไรกิน

 

เศษเสี้ยวความหวังที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไร ยังถูกฟ้าแกล้งอีก

 

ฟ้าแกล้งหรือฟ้าทดสอบ เพื่อจะบอกว่า ความทุกข์ที่รู้สึกว่าตัวเองทุกข์ขนาดนี้ จริงๆ แล้วยังไม่ใช่ มันมีความทุกข์ที่ดักรออยู่ตามรายทางอีก ดังนั้น หากใครท้อ การเดินทางต่อไปให้ถึงจุดหมาย ที่เป็นฝั่งของความอยู่รอดคงเกิดขึ้นไม่ได้

 

ความรู้สึกในทุกวันของตอนนั้น ทำให้ผมนึกถึงการที่ตัวเองต้องไม่เห็นแก่ตัว ตัวเราต้องรู้จักแบ่งปัน ต้องรู้จักช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ และที่สำคัญ…

การจะรอดและฝ่าไปให้ถึงเส้นชัยที่อยู่อีกฝั่ง เราต้องรู้จักตัวเองให้ได้ ข้อไม่ดีที่เป็นนิสัยและสันดานที่เลวๆ เราต้องแก้ไข ความสำเร็จ (รอด) จึงเกิดขึ้นได้

ไกลแต่ใกล้ ก็คือการเดินทางดั้นด้นไปติดอาวุธทางปัญญา เป็นการเดินทางจากภายนอกเข้าสู่ภายใน พาเราไปหาจิต เพื่อจะขนอาวุธทุกประเภทออกไปลุยกับวิกฤตเศรษฐกิจที่มันลามเข้าสู่ชีวิต และได้กลายเป็นวิกฤตชีวิตทั้งของผมและของทุกคน

 

ว่าจะจบแต่เพียงเท่านี้ แต่สิ่งสำคัญที่จะไม่พูดถึงไม่ได้ ก็คือกำลังใจที่ผุดขึ้นมาแบบตาน้ำที่สร้างน้ำตก กำลังใจนี้ผุดขึ้นตลอดเวลา ผมอยากให้ท่านเห็นที่มาของกำลังใจ

 

คำสอนของท่านพุทธทาส

 

รูปท่านพุทธทาส

*รูปท่านพุทธทาสกับคำสอน หลังปกเทป*

 

FPM CONSULTANT รอดได้และมาถึงทุกวันนี้ เพราะท่านพุทธทาส

ครั้งหน้าถ้ามีโอกาสจะเล่าให้ฟังต่อครับ กับที่มาของบทเพลงอื่นๆ

​ชาย กิตติคุณาภรณ์