ควาจริงไม่ลับ

เตรียมตัวที่จะเป็นคนรวย บทที่ 12 อย่าพึ่งผู้อื่น (หนังสือ เฉพาะคนอยากทำธุรกิจ เล่ม 1)

น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า เป็นคำที่ผมเคยได้ยินและมีคนนำมาเปรียบเปรยใช้กับเหตุการณ์คนพึ่งคน ซึ่งจริงๆ แล้วใช้ไม่ได้ คนไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพึ่งพากันทางวัตถุ ตราบใดที่คนยังไม่พึ่งตัวเอง คนไม่มีทางที่จะเจริญก้าวหน้าได้

เฮียบึก เฮียฮ้อ เฮียจือ และเฮียอีกหลายๆ คนที่ผมเคยไปขอยืมเงิน เฮียทุกคนให้ผมพึ่งพิงก็จริง แต่ในมุมกลับกัน เฮียทุกคนก็กำลังพึ่งผม เฮียต้องการดอกเบี้ยเพื่อสร้างให้เงินทุนของเฮียงอกงาม

เหตุการณ์ที่เฮียพึ่งพิงผม และลงเอยด้วยการเกือบจะไม่ได้รับการชำระหนี้ ถ้าเฮียทบทวนดีๆ เฮียจะรู้ว่า การดูเหมือนได้ปล่อยกู้ให้ผม แท้จริงแล้วคือการหาผลประโยชน์เข้าตัวเฮียต่างหาก

ดำรงก็เป็นอีกคนที่ขัดแย้งกับผมไปนานแล้ว ผมก็พึ่งดำรงให้ช่วยนำเงินมาลงขันสร้างบริษัทด้วยกัน ในขณะที่ดำรงเองก็หวังอย่างลึกๆ ว่าอยากจะรวยไปกับผม ซึ่งเกือบจะสูญเงินลงทุน ทั้งหมด หากผมซื้อหุ้นคืนไม่ได้

ทนายความที่ทำคดีให้กับผมก็เช่นกัน ทนายยอดชายที่สู้คดีให้กับบริษัทในชั้นศาล ทุกคดีล้วนแพ้หมด

สาเหตุของการแพ้คดีไม่มีอะไรมากไปกว่า ทนายยอดชายไม่ได้เป็นทนายที่มีจิตวิญญาณ ทนายยอดชายเป็นทนายแค่ใบปริญญาบัตร เขาไม่จำเป็นจะต้องเก่งกฎหมาย

ผมเคยถามทนายยอดชาย ว่าทำไมพี่ว่าความให้ผมทุกคดีจึงแพ้หมด แกตอบกลับมาว่า เพราะพยานหลักฐานของผมสู้เขาไม่ได้

ผมก็ถามทนายยอดชายไปว่า สู้ไม่ได้ตรงไหน

ทนายยอดชายได้แต่อ้ำอึ้งและตอบแบบไม่กระจ่าง ปิดท้ายก็บอกให้ผมทำใจ แถมยังพูดว่าทนายไม่ยอมทำธุรกิจก็ด้วยเหตุนี้ คือในธุรกิจสร้างความเสียหายมากกว่าการเป็นลูกจ้าง

ผมยอมไม่ได้ที่จะไม่ได้คำตอบ จึงถามทนายไปว่าที่แพ้ คดีเพราะคดีขาดอายุความใช่หรือเปล่า สัญญาจ้างทำของที่บริษัทเป็นผู้ว่าจ้างจะต้องฟ้องคดีภายใน 1 ปี ไม่ใช่ไปฟ้องคดีในปีที่ 2

ที่ผมรู้ ก็เพราะผมเริ่มไปซื้อหนังสือกฎหมายหลายๆ เล่มมาอ่านดู ผมอ่านดูในขณะที่ผมไม่เคยคิดว่าคนจบมาทางบริหารธุรกิจแบบผมจะต้องมาเรียนกฎหมายด้วยตนเองยามแก่ แถมมาเรียนก็เพื่อจะเอาไปตรวจสอบว่า ที่แพ้คดีเป็นเพราะสาเหตุใดกันแน่

มาวันนี้ ผมรู้แล้วว่า การรู้แค่เรื่องธุรกิจอย่างเดียวไม่พอ  จำเป็นต้องรู้ศาสตร์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจด้วย อย่างบัญชี ภาษี การเงิน และกฎหมาย เพื่อว่าผมจะต้องไม่โดนหลอก จากคนที่อ้างตัวเป็นมืออาชีพ

มันไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าแค่เลิกพึ่งพิงผู้อื่นจะทำให้ผมเรียนรู้วิธีการพึ่งพาตัวเอง และจัดการกับธุรกิจและชีวิตได้ดีขึ้น ผมกลายเป็นคนอ่านมาก ค้นคว้ามาก ทำให้เวลาในชีวิตของผมมีไม่พอ ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า การศึกษานอกรั้วมหาวิทยาลัยจะสนุกถึงเพียงนี้

การพึ่งพาตนเองที่ผมเข้าใจไม่ได้หมายความว่า ผมจะต้องลงไปว่าความ ทำบัญชี และทำอะไรหลายๆ อย่างด้วยตัวเอง ผมแค่เรียนรู้วิธีการตรวจสอบผ่านการตั้งคำถาม เพื่อเดาอย่างมีเหตุมีผลว่า ผมจะถูกหลอกหรือไม่ ถ้าผมไม่ถูกหลอก ปัญหาก็จะไม่เกิด ความสำเร็จก็จะเกิดขึ้นได้เร็ว

การไม่ยืมจมูกคนอื่นหายใจ จึงเป็นเคล็ดลับของความสำเร็จข้อหนึ่ง ที่ยากเหลือเกินที่คนทั่วไปจะทำได้

 

บท12 อย่าพึ่งผู้อื่น