ควาจริงไม่ลับ

บริหารธุรกิจอย่างไรไม่ให้เจ๊ง บทที่ 1 ผมไม่อยากให้คุณรู้จักผมจริงๆ (หนังสือ เฉพาะคนอยากทำธุรกิจ เล่ม 1)

เกือบ 6 ปีมาแล้ว ถ้าจำไม่ผิด วันนั้นเป็นวันศุกร์ที่โดยปกติทุกคนจะรู้สึกมีกำลังใจกับการที่จะได้หยุดพักผ่อนในช่วงเสาร์อาทิตย์ แต่สำหรับผมเหรอ วันนั้นเป็นวันทุกข์ ผมไม่รู้จะบอกคุณอย่างไร ว่าผมนั้นทุกข์จริงๆ ทุกอย่างสำหรับผมดูจะมืดมนและไร้อนาคต ผมเหมือนกับอยู่บนโลกใบนี้เพียงลำพัง

2 ทุ่ม ที่ริมหาดรีสอร์ท ผมนั่งเหม่อลอยมองดวงจันทร์ดวงกลมโต ที่เจิดจรัสอยู่เหนือเวิ้งน้ำทะเลสีดำ ยามนี้คลื่นลมสงบ แต่ในใจผมสับสนเหลือเกิน มันสับสนไม่ต่างอะไรกับท้องทะเลที่กำลังบ้าคลั่ง ผมตั้งคำถามถามตัวเองว่า ผมทำแบบนั้นในอดีตไปได้ อย่างไร ผีห่าซาตานตนใดมาดลบันดาลให้ผมใจกล้าและเหิมเกริมถึงปานนั้น ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วผมก็ไม่ใช่คนกล้าอะไร

ผมสูดลมหายใจลึกๆ พร้อมๆ กับถอนหายใจยาวๆ นั่งมองท้องทะเลและครุ่นคิดอย่างหนัก

ไอ้ห่าทนง เพื่อนรักที่ร่วมเป็นร่วมตายในรั้วมหาวิทยาลัยมาด้วยกัน มันชวนผมร่วมหุ้นกับกิจการขายยาสัตว์ มันบอกกับผมว่า ตัวมันเป็นเซลล์ที่จบสัตวแพทย์ ส่วนผมเป็นลูกจ้างมืออาชีพที่จบมาจากคณะบริหารธุรกิจ มันบอกว่า ถ้าเราสองคนมารวมตัวกัน โลกจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ และจะผุดความสำเร็จออกมาเหมือนกับลาวาที่ไหลออกจากปล่องภูเขาไฟ

ผมหยิบขวดเบียร์ไฮเนเก้นยกมันขึ้น แล้วกระดกลงคอไปเกือบจะค่อนขวด ผมยังคิดต่อไปว่า ถ้าผมไม่เอาเงินจากบัตรเครดิต 10 ใบ ไปลงทุนเข้าหุ้นกับบริษัทของมัน ผมคงไม่ต้องเผชิญชะตากรรมอย่างนี้

ทนงได้ชวนให้ผมเข้าหุ้นเปิดบริษัท ยาสัตว์เจริญ จำกัด ซึ่งผมก็เห็นดีด้วยกับมันมาโดยตลอด มันบอกว่า ผมเป็นคนมีเครดิตสามารถจะหาเงินทุนมาลงกับมันได้ ส่วนมันถนัดเรื่องยาสัตว์ทั้งหมดที่มีในประเทศไทย มันบอกว่า มันขายยาสัตว์มาจนทะลุปรุโปร่ง ขอให้ผมได้ลงหุ้นกับมัน โดยให้ผมเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาด ส่วนมันเป็นกรรมการผู้จัดการ ซึ่งผมก็ตกลงด้วยดี เพราะตอนต้น ผมเล็งเห็นอนาคตที่สดใส สดใสยิ่งกว่าฟ้าสีครามที่เกาะสมุยเสียอีก

เราสองคนร่วมมือกันตั้งบริษัท ถือฤกษ์งามยามดีเป็นวันที่พระจันทร์เต็มดวง ซึ่งตรงกับวันเกิดของมัน

หลังจากบริษัทถือกำเนิดขึ้น ทนงกับผมก็ช่วยกันบริหารกิจการอย่างไม่คิดชีวิต กิจการดูก้าวหน้าขึ้นเป็นลำดับ จากเงินเก็บที่ผมขนมาลงทุนที่สองแสนบาทก็งอกเงยมาเป็นหลักล้านบาท และวันหนึ่งมันมาบอกผมว่า ถ้าผมหาเงินมาลงทุนกักตุนวัคซีนแก้ไข้หวัดนก 3.0 ล้านบาท มันกับผมจะรวยล้นฟ้า ผมก็ท้วงติงมันไปว่า เฮ้ยทางการเขาห้ามใช้วัคซีนรักษาหวัดนกนะ มันก็บอกว่า จะห้ามกันได้อย่างไร เท่าที่มันรู้มา ฟาร์มไก่ใหญ่ๆ ก็ใช้กัน ตอนนี้หากใครมีวัคซีนก็ขายกันได้อย่างสนั่นเมือง

ผมถามมันไปว่า ขายแบบสนั่นเมืองน่ะขายกันอย่างไร มันบอกกับผมว่า ก็ขายผ่านยี่ปั้วที่เป็นร้านขายยาและอาหารสัตว์ทั่วไป มันบอกว่าเขาขายกันหลังร้าน และที่สนั่นเมือง คือหากพลาดพลั้งเผลอโดนตำรวจจับจะดังเป็นพลุแตก ลงข่าวหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่ง

ผมไม่อยากจะเชื่อมันซักเท่าไร แต่ก็ทนการรบเร้าของมันไม่ไหว เพราะที่ผ่านมาตั้งแต่เริ่มต้นกิจการ มันก็แสดงฝีมือการบริหารธุรกิจให้ผมเห็นกับตา และยิ่งมันบอกกับผมว่า มันเกิดปีไก่ทองด้วยแล้ว ก็ทำให้ผมไม่อยากจะขัดใจมันเข้าไปใหญ่ ผมจึงบอกมันไปว่า ก็แล้วแต่มึง

และนี่เองคือสาเหตุที่ทำให้ผมต้องมานั่งซึมมองทะเลอยู่ในคืนนี้

ผมไม่อยากให้คุณรู้จักผมจริงๆ