ควาจริงไม่ลับ

บทลงโทษ (2)

2 สัปดาห์ต่อมา ผมถูกเรียกตัวให้ไปพบคณะกรรมการเปรียบเทียบปรับ โดยคณะกรรมการสั่งปรับผมและสาบาน เป็นจำนวนเงิน 43 ล้านบาท และ 0.5 ล้านบาท ตามลำดับ และต่อจากนี้ผมต้องสู้คดีในชั้นศาล เพราะ ก.ล.ต. จะกล่าวโทษผมในคดีอาญา

แม้ว่าเงินค่าปรับจะพอหามาได้ แต่เรื่องการต่อสู้ในชั้นศาล ซึ่งผมเป็นคนปั่นหุ้นจริง ผมจะฝืนความจริง และให้การในชั้นศาลว่า ผมไม่มีส่วนรู้เห็นใดๆ เป็นเรื่องที่สร้างความลำบากใจให้กับผมเป็นที่สุด

สำนึกของผมที่ถูกปลูกฝังมา คือ รักษาคำพูด และกระทำอะไรก็แล้วแต่อย่างตรงไปตรงมา แต่ครั้งนี้ถือเป็นเรื่องที่ผมถลำและหลงทาง ผมคิดของผมไปว่า ใครๆ เขาก็ปั่นหุ้นกันทั้งนั้น เราไม่ได้ไปปล้น ไปฆ่าใคร และการปั่นหุ้นของผมก็มีคนได้ คนไม่ได้ มันเป็นเกมทางธุรกิจ ซึ่งจริงๆ แล้วผมคิดผิด

การทำอะไรไปอย่างถูกต้อง และไม่ใช้ความโลภนำต่างหาก ถือเป็นวิถีทางที่คนทำธุรกิจทุกคนพึงกระทำ

ศักดิ์ศรีของผม ของครอบครัว และของลูกสาวเป็นอะไรที่ผมต้องทำหน้าที่ปกป้องมันเอาไว้ให้ได้ ไม่ใช่ผมเป็นผู้ทำลายมันด้วยน้ำมือของผมเอง

2 สัปดาห์มานี้ ผมได้ทบทวน และเข้าใจอะไรหลายๆ อย่าง ซึ่งถ้าไม่เกิดคดีความขึ้น ผมคงหลงระเริงทำผิดกับตัวเองและครอบครัวซ้ำอีก

มาวันนี้ผมเลิกคิดว่าตัวเองเก่งการเงิน เก่งการบริหารจัดการธุรกิจ เพราะรู้แล้วว่า ความเก่งไม่มีความหมายใดๆ ทั้งสิ้น ความเข้าใจต่างหากที่มีความหมายที่ยิ่งใหญ่ คนที่เข้าใจอะไรๆ ได้ คือ คนที่พาชีวิตของตนเดินไปในทางที่ถูก ไม่ใช่เดินไปเพราะหวังผลเพียงว่า ต้องเป็นคนรวย โดยไม่ได้สนใจวิธีการที่ถูกต้อง

การคิดเพื่อตัวผมเอง โดยมีความโลภเป็นที่ตั้ง ได้พาให้ผมขับเคลื่อน WH เดินออกนอกเส้นทาง จากบริษัทที่ไม่ใหญ่โตอะไร และสร้างผลกำไรให้ กลายมาเป็นบริษัทที่ใหญ่โต แต่ไม่ได้สร้างผลกำไรให้ มันไม่ต่างอะไรกับคำพูดที่ว่า ทำอะไรเกินตัว มีแต่หายนะ ผมไม่เข้าใจจริงๆ ในวันนั้น ว่า WH ควรถือปรัชญาที่ว่า นกน้อยสร้างรังแต่พอตัว ผมไม่น่าไปมองมูลค่าหุ้นที่เพิ่มสูงขึ้น หากนำ WH เข้าตลาดหุ้น ทำให้ขับเคลื่อน WH ไปสู่ความหายนะ

ความหายนะไม่ใช่เป็นเพียงผลลัพธ์ของการตัดสินใจที่ผิดพลาดเท่านั้น มันยังเป็นต้นเหตุของความหายนะที่รุนแรงในลำดับต่อมาอีก เพราะความพยายามกอบกู้หายนะ ทำให้ผมคิดหาวิธีการที่ไม่สุจริต แทนที่ผมจะย่อขนาด WH ให้เล็กลง โดยลดค่าใช้จ่าย และสร้างประสิทธิภาพการทำงานให้ดีมากขึ้น เพื่อให้ WH พ้นจากวิกฤติ ผมกลับจะบุกไปข้างหน้า สร้างรายได้ให้มากขึ้น ด้วยการซื้อโรงงานยาขม ทำสิ่งที่ผมไม่ถนัด

จริงๆ แล้ว หายนะที่เกิดขึ้นกับผมทั้งหมด มีสาเหตุมาจากความโลภตัวเดียว หากผมไม่โลภจนเกินไป WH จะไม่เจ๊ง และผมจะไม่โดนคดีปั่นหุ้น

ประเทืองต่างหากกลับมุมานะสร้างทำธุรกิจ โดยไม่ได้สนใจ หรือเร่งให้เกิดวันคืนแห่งความร่ำรวย ประเทืองดำเนินชีวิตและบริหารธุรกิจอย่างค่อยเป็นค่อยไป ประเทืองบอกกับผมเสมอว่า การเร่งอะไรให้สำเร็จเร็วเกินไป ความสำเร็จที่ได้มานั้นจะไม่ยั่งยืน วันนี้ผมเชื่อประเทืองแล้ว

 

บทลงโทษ2